เบื่อหรือยังกับการต้องไปเป็นลูกน้องเขา! ต้องตื่นแต่เช้า ต้องตามสังคม จากประสบการณ์ของผม กับเด็กที่มีความไฝ่ฝันอยากจะเรียนจบด้านที่ตัวเองฝันไว้ อยากมาทำงานด้านที่ตัวเองรัก คือด้านวิศวกรคอมพิวเตอร์ มานั่งเขียนคิด วิเคราะห์โปรแกรม ใช้คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องมือช่วยทุ่นแรงเรา เพราะผมเป็นคนค่อนข้างขี้เกียจ แต่จะขยันช่วงมีไฟลุกโชน คือถ้ามีอารมณ์จะทำเอง ใครอย่ามายุ่ง หรือมาสั่งให้ทำนู่นทำนี่ ไม่ทำเด็ดขาด แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องจบการศึกษา ที่ตัวเองตั้งใจ ต้องฝ่าฟันโปรเจ็คกว่าจะจบมาได้ เฮ้อ เหนื่อย โดนกดดันตอนสอบโปรเจ็คน่าดู ไม่รู้จะกดดันอะไรนักหนาไม่เห็นจะช่วยอะไรได้เลย (ขอบ่นหน่อย บอกกันดีๆก็ได้ ไม่รู้จะด่าทำไม จะว๊ากทำไม บอกกันเบาๆเขาก็ไปปรับปรุงให้แล้ว เพราะตอนทำงานไม่เห็นจะมีเหตุการณ์เหมือนตอนสอบโปรเจ็คมาให้แก้ไขสถานการณ์เลย) ออกมาหางานก็ได้งานแต่เป็นงานที่เฉียดๆกับที่เราอยากทำ ฟิลด์เดียวกัน แต่ตำแหน่งไม่ใช่ ก็ทำไป แต่เรื่องโครงสร้างทางสังคม การเข้ากลุ่ม ตรงนี้เข้าใจว่า เขาอยู่กันอย่างไง คิดกันยังไง ทำให้ผมรู้ว่า ไอ้พวกที่อยากเป็นลูกน้องเขาจะมีข้อเสียอยู่เด่นชัดเลยคือ เป็นพวก “ไม่มีความกล้า มีแต่ความกลัว” เขาว่าไงก็ทำตามเขาไป คิดไม่เป็น เป็นพวก “ไผ่ลู่ลม” ขนาดผมมีโอกาสไปทำงานต่างประเทศก็ยังไปเจอไอ้พวกคนประเภทนี้อีก ชีวิตหนอ คนไทยขี้กลัว แต่ก็เข้าใจนะว่าคนไทยเราก็ดีเรื่องการช่วยเหลือกัน การอยู่เป็นสังคมแบบไทยมันอบอุ่น ไม่เถียง แต่เรื่องบางเรื่องมันต้องแยกแยะ แต่นี่มันระบบเหมารวม [...]
